Uzasadnienie
W piśmie z dnia 5 lutego 2018 r. H. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych. W skardze wniosła o przyznanie pomocy prawnej.
Następnie, w dniu 30 marca 2018 r, wniosek o prawo pomocy złożyła na urzędowym formularzu. Wskazała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1367 zł, nie posiada żadnych oszczędności ani rzeczy wartościowych, zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 30 m2. Podała również, że ma długi, a część emerytury zajmuje komornik. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymieniła: m.in. mieszkanie 410 zł, prąd 174 zł, leki 60 zł. Do wniosku o prawo pomocy Skarżąca załączyła m.in. kopię decyzji o waloryzacji emerytury (od 1 marca 2017 r. w kwocie 1367,21 zł), kopię zestawienia kosztów utrzymania mieszkania – 410,13 zł miesięcznie, kopię faktury za prąd – 174,89 zł (za marzec 2018 r.)., kopie rachunków za leki, kopie postanowień komornika sądowego z maja 2017 r. o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego i obciążenia nimi Skarżącej.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 245 § 2 Ppsa prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W ocenie Referendarza Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego wniosku oraz nadesłanych kopii dokumentów wynika, że H. M. utrzymuje się wyłącznie z emerytury w kwocie netto 1367,21 zł. Z tej sumy musi utrzymać mieszkanie, zapewnić wyżywienie, oraz ponieść koszty leczenia. Nie posiada ponadto żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, należy stwierdzić, że uzyskiwany przez Wnioskodawczynię dochód nie pozwala na wygospodarowanie dodatkowych środków na pokrycie choćby wpisu sądowego, nie wspominając o ustanowieniu profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zauważyć należy, że zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi 480 zł. Natomiast po odliczeniu kosztów utrzymania mieszkania, wyżywienia, Skarżącej pozostaje na zaspokojenie pozostałych potrzeb życiowych kwota, która niewiele przekracza minimalną stawkę radcowską.
Zauważyć należy, że warunkiem uzyskania pomocy prawnej w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest również oświadczenie, że wnioskodawca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem. Z akt sprawy nie wynika, by Skarżąca pozostawała w takim stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem.
Stwierdzić zatem należy, że zostały spełnione ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa należało orzec jak w postanowieniu.