Uzasadnienie
W dniu 21 maja 2013 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Utrzymują się oni z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w łącznej wysokości 3239,53 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany na wsi liczący 65 lat, którego remont został przerwany i nienadający się do użytku, dwie działki na wsi o łącznej pow. 0,35 ha. Miesięczne wydatki poniesione w kwietniu to: czynsz 520,28 zł, telefon 250,93 zł, energia elektryczna 72 zł, leki 266,76 zł, składki ubezpieczeniowe 112,17 zł, telewizja i internet 111 zł, ksero 85,73 zł, znaczki pocztowe 25,80 zł, kredyt 710,83, usługi bankowe 8,86 zł, życie i środki czystości, fryzjer oraz kosmetyki 1.050 zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że w miesiącu maju bieżącego roku nie będzie ponosiła opłat za internet, kredyt i składki ubezpieczeniowe, co stanowi sumę 934 zł, jednak w to miejsce będzie musiała opłacić podatek od nieruchomości w wysokości 300 zł, dług zaciągnięty u sąsiada w kwocie 150 zł, wpis sądowy w wysokości 300 zł. W miesiącu maju skarżąca poniesie dodatkowe wydatki związane z podwyżką czynszu za mieszkanie i dopłatą za gaz 40 zł. Skarżąca podkreśliła, że ponosi wysokie koszty prowadzenia postępowań sądowych, obecnie ma do opłacenia wpis sądowy w sprawie, która toczy się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w Wydziale VII.
Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżąca nadesłała dokumenty źródłowe potwierdzające wysokość otrzymywanej przez nią oraz jej męża emerytury oraz wysokość opłat poniesionych z tytułu podatku rolnego, podatku od nieruchomości oraz składek na rzecz Polskiego Związku Działkowców.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
W niniejszej sprawie skarżąca wnosząc o zwolnienie jej z kosztów sądowych zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszego wniosku ma okoliczność, że skarżąca wraz z małżonkiem pozostającym z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, otrzymują stały, miesięczny dochód w wysokości 3.239, 53 zł, a koszty sądowe na obecnym etapie zamykają się w kwocie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Należy zatem uznać, że rodzina skarżącej ma zapewnione środki finansowe na pokrycie potrzeb bytowych. Ponadto, z zestawienia wydatków przedstawionego przez J. W. wynika, że część poniesionych opłat ma charakter okazjonalny (usługi pocztowe, usługi ksero, czy usługi bankowe). Skarżąca w formularzu wniosku wśród miesięcznych wydatków wymieniła ponadto kredyt w wysokości 710, 83 zł, po czym odpowiadając na wezwanie do przedstawienia dokumentów potwierdzających zaciągnięte zobowiązania oświadczyła, że kredyt w całości spłaciła już w miesiącu kwietniu. W tym miejscu należy zatem skonstatować, iż skarżąca jest w stanie ponieść pełne koszty sądowe, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podnoszone przez skarżącą dodatkowo kwestie związane z udziałem w postępowaniach sądowych nie mają w tym przypadku znaczenia, bowiem nie można uznać, iż koszty te są kosztami, które mieszczą się w kategorii kosztów niezbędnych do utrzymania. Wszczynając liczne postępowania sądowe czy administracyjne skarżąca powinna liczyć się z faktem, że wiążą się one z koniecznością ponoszenia określonych kosztów i zabezpieczyć środki na ten cel.
Uznać zatem należy, że skarżąca nie wykazała w dostateczny sposób, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, a tym samym brak było podstaw do przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.