Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. sygn. akt [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W., dalej SKO, utrzymało w mocy decyzję Zarządu [...] z [...] września 2012 r. nr. [...] zezwalającą Zarządowi Mienia [...] na usunięcie drzew na działkach będących własnością Skarbu Państwa, ustalającą opłatę za dokonanie tej czynności, określającą zwolnienie z opłat za usunięcie niektórych drzew oraz umarzającą postępowanie w sprawie wydania zgody na usunięcie drzewa z działki będącej własnością Skarbu Państwa, dalej decyzja organu I instancji.
Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej organu.
Decyzję Zarządu [...] z [...] września 2012 r. nr. [...] zezwolono Zarządowi Mienia [...] na usunięcie 14 drzew posadowionych na działkach stanowiących własność Skarbu Państwa o nr ew. [...] z obrębu [...], [...] z obrębu z [...], [...] z obrębu [...], [...] z obrębu [...], ustalając termin wycięcia do 30 grudnia 2012 r., ustalając opłatę za dokonanie tej czynności w wysokości 453 587,36 zł. Ponadto zezwolono Zarządowi Mienia [...] na usunięcie drzewa na działce o nr. ew. [...] z obrębu [...] stanowiącej własność Skarbu Państwa, w terminie do 30 grudnia 2012 r., bez ustalenia opłaty za dokonanie czynności wycięcia drzewa. Umarzono także postępowanie w sprawie wydania zgody na usunięcie pozostałości drzewa z działki o nr ew. [...] z obrębu [...].
W wyniku odwołania Stowarzyszenia [...] i Towarzystwa [...] z siedzibą w W., dalej zwanego skarżącym, decyzją z [...] stycznia 2013 r. nr. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiodło Towarzystwo [...] z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Zarzuciło organowi naruszenie przepisów postępowania:
- - art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 27 lutego 2013, poz. 267), dalej K.p.a. i nie rozpatrzenie zarzutów odwołania TOP – co miało wpływ na wynik sprawy;
- - art. 105 § 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji w której orzekanie było bezprzedmiotowe ponieważ decyzja była ważna do 30 grudnia 2012 r.;
- - 107 § 1 K.p.a. poprzez brak prawidłowego oznaczenia nazwy organu I instancji, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, oraz
- - naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 90 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. 2009r., Nr 151, poz. 1220), art. 96 ust. 1 w zw. z art. 96 ust. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2008, Nr 199, poz. 1229 ze zm.), dalej ustawa o ocenach.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że:
- 1. decyzja organu została wydana bez końcowego powiadomienia stron postępowania, w tym T[...], w trybie art. 10 K.p.a., co uniemożliwiło skarżącemu zmodyfikowanie żądań zawartych w odwołaniu poprzez żądanie uchylenia decyzji organu I instancji z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego, która wynikała z terminu ważności określonego w sentencji decyzji organu I instancji;
- 2. nierzetelne rozpoznanie stanu faktycznego poprzez zaniechanie oceny naruszenia art. 96 ust. 1 ustawy o ocenach;
- 3. wadliwe określenie organu I instancji wydającego decyzję, ponieważ zarząd [...] nie jest organem a co najwyżej może występować z pełnomocnictwa Prezydenta [...] i brak oznaczenia organu I instancji;
- 4. zaniechanie przez organ I instancji obowiązku rozważenia czy przedsięwzięcie może znacząco potencjalnie oddziaływać na obszar specjalnej ochrony ptaków sieci Natura 2000 o nazwie "[...]", co stanowi o naruszeniu przepisu art. 96 ust. 1 w zw. z art. 96 ust. 2 pkt. 4 ustawy o ocenach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.
Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803).
Sąd ma z urzędu obowiązek badania czy zaskarżony akt administracyjny nie został wydany z rażącym naruszeniem prawa uzasadniającym, w świetle art. 156 K.p.a. stwierdzenie nieważności aktu.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji organu II instancji, ponieważ decyzja w dniu jej wydania była niewykonalna a jej niewykonalność miała charakter trwały – art. 156 § 1 pkt. 5 K.p.a.
Z niewykonalnością mamy do czynienia gdy rozstrzygnięcie, z przyczyn prawnych lub technicznych, nie może być wykonane i to już w dacie jego wydania. (por. wyrok NSA z 17 czerwca 2011 r, II OSK 1101/10, Lex 992474).
Jak wynikało z decyzji organu I instancji organ ustalił maksymalny termin wycięcia drzew na 30 grudnia 2012 r. Pozostałe ustalenia organu były następstwem dokonania tych wycięć. W dacie wydawania przez organ II instancji decyzji - [...] stycznia 2013 r.- upłynął już termin na wykonanie tych czynności a tym samym brak było podstaw prawnych do merytorycznego orzekania przez organ II instancji. W związku z tym organ II instancji powinien był umorzyć postępowanie odwoławcze. Wydanie w takich okolicznościach przez organ II instancji decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a.
Wobec stwierdzenia nieważności decyzji zbędne jest dokonywanie oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 2012, poz. 270).