Uzasadnienie
Po wydaniu w dniu 6 października 2008 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku uchylającego decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta J. z dnia [...] września 2007 r. uczestnik postępowania – R. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy wnosząc o ustanowienie adwokata do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku.
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 800/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał R. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu i pismem z dnia 5 stycznia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata G. K. pełnomocnikiem z urzędu dla R. G. we wskazanej sprawie.
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 800/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek R. G. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 marca 2010 r. pełnomocnik R. G. - adwokat G. K. wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W wyniku złożonej przez Wojewodę [...] skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 503/09 oddalił skargę kasacyjną. Wskazał również, iż nie orzekł w wyroku o przyznaniu wynagrodzenia z tytułu przyznanego prawa pomocy, z uwagi na to, że przepisy art. 209 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwaną P.p.s.a.), mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonywaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym przepisami art. 258 – 261 P.p.s.a.
W piśmie z dnia 21 czerwca 2010 r. pełnomocnik R. G. oświadczyła, że na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. złożyła oświadczenie, iż koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone przez R. G. ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 P.p.s.a wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).
Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c cytowanego rozporządzenia stawka minimalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez mocodawcę, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.