Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie opłaty sankcyjnej.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wyżej opisanego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że o treści wyroku dowiedział w dniu 16 sierpnia 2010 r. Wówczas też zorientował się, że w dniu 11 sierpnia 2010 r. minął termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wskazał ponadto, iż uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych, ponieważ ze względu na problemy rodzinne i zdrowotne jego oraz osób mu bliskich, nie był w stanie zajmować się sprawami sądowymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu.
W przedmiotowej sprawie warunki formalne wniosku zostały spełnione. Skarżący S. K. zachował ustawowy 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzyskał on bowiem w dniu 16 sierpnia 2010 r. od pracownika Sądu telefoniczną informację o treści rozstrzygnięcia zapadłego po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 4 sierpnia 2010 r. i złożył w ciągu 7 dni przedmiotowy wniosek. Wraz z wnioskiem nadesłał również wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 4 sierpnia 2010 r. czyniąc zadość wymaganiu dokonania uchybionej czynności.
Oceny wymagała zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się natomiast z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że skarżący został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, co wynika z dowodu doręczenia zawiadomienia znajdującego się w aktach sprawy (k. [...]). Zawierało ono również prawidłowe pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, a złożenie tego wniosku po upływnie wskazanego terminu jest czynnością bezskuteczną. Tym samym samo wskazanie przez skarżącego, iż nie był on w stanie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia od wyroku Sądu w swojej sprawie, w związku z zaistniałymi problemami rodzinnymi i zdrowotnymi, bez dokładniejszego wyjaśnienia tej sytuacji i nadesłania np. zwolnienia lekarskiego nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Należy podkreślić, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. W przedmiotowej sprawie nie można zatem uznać, iż skarżący zachował należytą staranność przy prowadzeniu własnej sprawy.
Mając powyższe na uwadze nie można uznać, że w sprawie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 86 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.