Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. P. na zawiadomienie Wojewody [...] z [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi dotyczącej prowadzenia postępowania przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...], z uwagi na jej niedopuszczalność.
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej 4 maja 2017 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej.
Skarżąca pismem z 10 maja 2017 r., złożonym w biurze podawczym 11 maja 2017 r., wniosła skargę na ww. postanowienie oraz wniosła o jego zmianę lub uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 173 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), stronie od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, co do zasady, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podkreślić należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej obwarowane jest tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a, podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej jest adwokat lub radca prawny, a także – zgodnie z § 2 powołanego przepisu - inne wskazane ustawą osoby, czyli oprócz adwokata i radcy prawnego, również sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem.
Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismo skarżącej z 10 maja 2017 r. zatytułowane "skarga" potraktował jako skargę kasacyjną od postanowienia z 3 kwietnia 2017 r. Jednocześnie Sąd stwierdził, że wniesiona skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez skarżącą. Składając ten środek zaskarżenia skarżąca nie wykazała, że należy do podmiotów uprawnionych do jej sporządzenia. Z akt sprawy wynika również, że skarżąca został prawidłowo pouczony przy doręczeniu odpisu ww. orzeczenia o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. tj. nie został spełniony tzw. wymóg adwokacko-radcowski. W orzecznictwie i doktrynie panuje utrwalony pogląd, który Sąd orzekający w pełni podziela, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M.Pr. z 2004 r., nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421).
Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.