Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] Minister Środowiska, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej k.p.a.) w związku z art. 149 § 3 i art. 127 § 3 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku Prezydenta W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] (nazwane "decyzją") o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] marca 2016 r. znak [...], dotyczącą odmowy zmiany decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] – w przedmiocie nałożenia na Prezydenta W. obowiązku ograniczenia ponadnormatywnego akustycznego oddziaływania na środowisko [...] w W. na odcinku od ul. [...] do ul. [...]– w zakresie terminu wykonania obowiązku określonego na dzień 31 grudnia 2016 r.
Wyrokiem z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 859/17, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Prezydenta W. na powyższe postanowienie.
W sentencji wyroku pojawiła się oczywista omyłka polegająca na wpisaniu w wierszu 13 od góry wyrazów "na decyzję" Ministra Środowiska zamiast wyrazów "na postanowienie" Ministra Środowiska.
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może orzec na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 156 § 2 p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.