Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2006 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy m. in. w zakresie ustanowienia adwokata (k. 16-17).
Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adwokata L. W. (k. 22), której skarżąca udzieliła pełnomocnictwa (k. 26).
Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na wymienioną w sentencji decyzję (k. 37).
Adwokat L. W. sporządziła skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu i wniosła ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 5 października 2006 r. (k. 51-54). W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za udzieloną i nieopłaconą pomoc prawną.
Skarga kasacyjna została oddalona w dniu 6 marca 2008 r. (k. 76-80). W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że o wynagrodzeniu pełnomocnika reprezentującego skarżącą z urzędu orzeknie Sąd pierwszej instancji, który przyznał prawo pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a." wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Miarodajne w tej mierze w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem".
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 120 zł.
Z kolei § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł.
Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że pełnomocnik skarżącego adwokat L. W. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną oraz wzięła - poprzez swego substytuta - udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, należało na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i § 2 ust. 3 rozporządzenia orzec, jak w sentencji.