Uzasadnienie
J. S. wnioskiem z 15 listopada 2016 r. wystąpiła do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Wyjaśniła, że zamierza ponownie złożyć skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 maja 2016 r. o oddaleniu jej skargi na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2015 r. nr [...].
W ocenie referendarza sądowego, w okolicznościach niniejszej sprawy, zbędne stało się rozpoznanie wniosku skarżącej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 25 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 87/16 skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, natomiast postanowieniem z 7 lipca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 87/16 ustanowiono dla niej adwokata z urzędu. Wyznaczona pełnomocnik w piśmie z 9 września 2016 r. złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku w tej sprawie.
Z pism skarżącej wynika, że zasadniczym motywem złożenia przez nią ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, ze wyznaczona pełnomocnik odmówiła sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę. Fakt ten nie stanowi podstawy do ponownego orzekania o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w tym zakresie. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., właściwość sądu administracyjnego w sprawach z zakresu prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika ogranicza się wyłącznie do ustanowienia takiego pełnomocnika. Konkretna osoba jest natomiast wyznaczana przez właściwą korporację prawniczą (art. 245 § 2 oraz art. 253 powołanej ustawy) i to do niej skarżąca jest obowiązana kierować żądanie o zmianę pełnomocnika, o czym zresztą została pouczona w piśmie z 4 listopada 2016r.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, należy stwierdzić, ze według art. 239 § 1 pkt 4 powołanej ustawy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Skoro więc skarżąca ma już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, nie ma podstaw do rozpoznawania jej wniosku po raz kolejny. Zwolnienie od kosztów sądowych rozciąga się bowiem na wszystkie etapy postępowania sądowoadministracyjnego, w tym również na postępowanie międzyinstancyjne i postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z powyższych względów, na podstawie art. 249 a w zw. z art 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.