Uzasadnienie
K. M. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w niniejszej sprawie. We wniosku wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie pracuje, natomiast otrzymywane świadczenie pieniężne w wysokości 750-775 zł miesięcznie przeznacza na wynajem mieszkania i bieżące utrzymanie. Skarżący nie ma możliwości legalnego zatrudnienia, z tego też względu nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Podkreślił, że z u uwagi na fakt, że nie zna języka polskiego, ani polskiego prawa, nie może samodzielnie występować przed sądem.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżący nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie przyznane wnioskodawcy z tytułu przebywania na terytorium RP i ubiegania się o nadanie statusu uchodźcy w wysokości 750- 775 zł miesięcznie. Pieniądze otrzymywane w procedurze uchodźczej skarżący przeznacza na opłacenie niezbędnych potrzeb życia codziennego oraz wynajem pokoju. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc finansową od państwa polskiego świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.