Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. M. (dalej: "skarżącego") na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 21 listopada 2013 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego radcę prawnego. Jak wynika z pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. pełnomocnikiem skarżącego została wyznaczona r. pr. K. R. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik w dniu 15 stycznia 2014 r. wywiódł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od powołanego wyżej wyroku, wnosząc jednocześnie o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
W dniu 5 stycznia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w niniejszej sprawie (sygn. akt II OSK 1060/14). Jak wynika z protokołu z rozprawy, wyznaczony w sprawie pełnomocnik skarżącego, był obecny na rozprawie przed NSA.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej, określonej w pkt. 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.
Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł, podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.