Uzasadnienie
M. w W. wniosło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z [...] marca 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Pismem z 11 maja 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) strona skarżąca cofnęła skargę na ww decyzję.
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Art. 54 § 1 cytowanej ustawy stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 22 marca 2012 r. W decyzji tej organ prawidłowo pouczył o sposobie i terminie wniesienia skargi na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 20 kwietnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), Sąd ten zaś, w dniu 25 kwietnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skierował skargę do organu właściwego, tj. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Rozpatrując niniejszą sprawę po pierwsze należy mieć na uwadze, że od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już szczególny przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w wypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. Zatem data nadania skargi przez stronę skarżącą na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może zostać uznana za datę złożenia skargi.
W tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania w urzędzie pocztowym skargi skierowanej do właściwego organu, co uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 25 kwietnia 2012 r.
Oznacza to, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Termin ten upłynął bowiem w dniu 23 kwietnia 2012 r. (art. 83 § 2 P.p.s.a.).
Wyjaśnić jednocześnie należy, iż Sąd nie mógł umorzyć postępowania w związku ze złożonym oświadczeniem o cofnięciu skargi (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008 str. 129), gdyż badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1829/07).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a - orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie jedynie wskazać należy, iż M. w W. wniosło drugą skargę na tę samą decyzję z [...] marca 2012 r. z zachowaniem trybu, o którym mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a., która został zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 929/12.