Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 października 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 943/16 oddalił skargę A. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r. (nr [...]) o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony radcy prawnemu M. O. ustanowionej dla skarżącej pełnomocnikiem z urzędu, w dniu 1 grudnia 2016 r. Pełnomocnik w piśmie z 30 grudnia 2016 r. złożonym w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 177 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 28 października 2016 r. wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów za jej sporządzenie. Pełnomocnik oświadczyła, że koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Z przepisu art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) wynika, że wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 4 ust. Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam pełnomocnik w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 943/16 raca prawny M. O. powinna zatem otrzymać koszty według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia. Ponieważ pełnomocnik została wyznaczona przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, wynosi ona 50% stawki maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonej pełnomocnik, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r. nr 1715), orzeczono jak w sentencji.