Uzasadnienie
W piśmie z dnia 18 marca 2016 r. A. R. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego z nieruchomości nr [...] w miejscowości [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że za wstrzymanie zaskarżonej decyzji przemawia grożące jej niebezpieczeństwo bezdomności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu nie można przyjąć, że zaskarżona decyzja może wywołać skutki o jakich mowa w powyższym przepisie. W rozpatrywanej sprawie przedmiotowy wniosek dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie stan faktyczny i posiada charakter ewidencyjny. Decyzja o wymeldowaniu nie ogranicza prawa do przebywa w lokalu ani też nie powoduje utraty własności czy współwłasności lokalu. Są to akty, których celem jest potwierdzenie stanu faktycznego w zakresie dotyczącym przebywania lub nieprzebywania danej osoby pod wskazanym adresem.
Zaskarżona decyzja nie może zatem spowodować bezdomności skarżącej.
Skoro decyzja taka nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, tym samym jej wykonanie nie może spowodować negatywnych skutków dla strony (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt II OZ 734/13, z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 66/14, z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 976/13).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § Ppsa orzekł jak w sentencji.