Uzasadnienie
M. D. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia z dnia 9 września 2014 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. W gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną i trojgiem małoletnich dzieci. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowią świadczenia pieniężne dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Łączna kwota świadczeń otrzymywanych przez skarżącego, żonę i dzieci wynosi 1.875 zł miesięcznie. Strona nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Koszty wynajmu dwóch pokoi w domu wynoszą około 1.000 zł miesięcznie.
Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 15 kwietnia 2014 r., postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 973/14 referendarz sądowy przyznał prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, to jest zwolnił M. D. od kosztów sądowych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a jedyne środki, będące w jego dyspozycji pochodzą ze świadczeń pieniężnych, stanowiących pomoc dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak mieszkanie, wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że chociaż skarżący korzysta w przedmiotowej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych, to nadal nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.