Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 września 2014r., sygn. akt IV SA/Wa 973/14 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła r.pr. K. K. Wyznaczony pełnomocnik na rozprawie w dniu 9 października 2014r. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że nie zostały ona zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 9 października 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 973/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. D. na decyzję opisaną w sentencji postanowienia oraz przyznał r.pr. K. K. kwotę 240 zł. tytułem wynagrodzenia za pomoc prawnej udzieloną z urzędu.
W dniu 18 listopada 2014r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 9 października 2014r., który Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014r. odrzucił.
Pismem z dnia 10 grudnia 2014r. r.pr. K. K. ponownie zwrócił się o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu pomocy prawnej dzielonej skarżącemu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Rozpoznawany wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego jest nieuzasadniony, ponieważ w niniejszej sprawie, Sąd wyrokiem z dnia 9 października 2014r. przyznał już r.pr. K. K. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. To rozstrzygniecie zostanie "wykonane" po uprawomocnieniu się wyroku.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.