Uzasadnienie
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł pismem z dnia [...] złożył wniosek o zwolnienie go od uiszczenia tego wpisu z powodu trudnej sytuacji materialnej, gdyż nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu rodziny, a ponadto nie posiada oszczędności, akcji i obligacji.
Następnie zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 16 kwietnia 2008 r. wezwano skarżącego do złożenia tego wniosku na urzędowym formularzu wraz z dokumentami dotyczącymi jego sytuacji materialnej i rodzinnej tzn. dowodów potwierdzających wysokość dochodów wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym; wyciągu z konta bankowego za ostanie trzy miesiące; zaświadczenia z urzędu pracy potwierdzającego, że wnioskodawca i domownicy są zarejestrowani jako osoby bezrobotne z prawem do zasiłku lub bez tego prawa; dowodów potwierdzających wysokość wydatków związanych z utrzymaniem rodziny (opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon, leki i inne), zeznania podatkowego za [...] r.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podając powody wskazane w powyższym piśmie dodając, że nie składał zeznania podatkowego za [...] z powodu braku dochodów. Ponadto wskazał, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z matką i dwoma siostrami w wieku 21 i 15 lat. W rubryce dochody podał, że matka otrzymuje alimenty w wysokości 1000 zł. Posiada mieszkanie o powierzchni 41 m2, a rodzina nie posiada majątku i przedmiotów wartościowych. Skarżący nie nadesłał wymaganych dokumentów źródłowych.
Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie wykazał w wiarygodny sposób, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ nie nadesłał wymienionych wyżej dokumentów źródłowych mających na celu potwierdzenie jego sytuację materialnej opisanej m. in. w piśmie z dnia [...], co oznacza, iż uchyla się od obowiązku przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych mających na celu ustalenie jego rzeczywistej sytuacji majątkowej tzn. np. zaświadczenia potwierdzającego, że on i domownicy (matka) posiadają status osoby bezrobotnej. Nie nadesłał także dowodów potwierdzających wysokość alimentów pobieranych przez matkę. Poza tym nie przedstawił wysokości wydatków związanych z utrzymaniem rodziny ani nie nadesłał żadnych dowodów potwierdzających ich wysokość.
Zauważyć trzeba, iż w wezwaniu referendarza sądowego pouczono skarżącego, iż jego niewykonanie skutkuje rozpoznaniem wniosku na podstawie danych zawartych w formularzu. Na skarżącym zaś spoczywa obowiązek wykazania, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Ponadto w wezwaniu tym dodatkowo pouczono skarżącego, iż w przypadku braku możliwości złożenia jakiegokolwiek dokumentu może udzielić stosownego wyjaśnienia ze wskazaniem ewentualnego terminu do jego złożenia. Skarżący nie skorzystał z tej możliwości.
Z kolei wybiórcze wykonanie zarządzenia referendarza sądowego poprzez udzielenie wyjaśnienia, iż skarżący nie składa zeznania podatkowego za [...] z powodu braku dochodów - nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.
W świetle powyższego uznać należy, iż skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.