Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki pisarskie.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Wobec powyższego przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, które mogą dotyczyć m.in. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13 oraz z dnia 2 października 2010 r., sygn. akt II OSK 631/12).
W niniejszej sprawie w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 131/17, doprecyzowano przedmiot zaskarżenia w postaci postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wskazując jego datę ([...] stycznia 2017 r.) oraz numer ([...]). W ten sposób usunięto zaistniałą niedokładność w zakresie określenia przedmiotu zaskarżenia, której charakter jest oczywisty, gdyż wynika wprost z akt administracyjnych.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a, orzekł w sentencji niniejszego postanowienia.