Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 327/11 (sprawa ta zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 października 2011 r. została zarejestrowana następnie pod sygn. akt IV SA/Wr 726/11). Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W.na pełnomocnika skarżącej została wyznaczona w dniu 20 czerwca 2011 r. adwokat M.S..
Z uwagi na fakt, iż skarżąca w dniu 4 lutego 2013 r. wniosła skargę o wznowienie ww. postępowania, pełnomocnikiem skarżącej (stosownie do treści art. 39 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.)) w niniejszym postępowaniu nadal pozostała adwokat M. S.która w dniu 8 kwietnia 2013 r. złożyła opinie o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2013 r. Sąd przyznał pełnomocnik skarżącej wynagrodzenie za sporządzenie ww. opinii w wysokości 295, 20 zł.
Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej pismem z dnia 14 sierpnia 2013 r. wniósł o zasądzenie kwoty 295, 20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 147, 60 zł (kwota ta zawiera VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" zdanie pierwsze w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 461) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.jedn. z 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz.1054 ze zm.).
Wniosek pełnomocnik skarżącej o przyznanie opłaty za zastępstwo prawne w zakresie przekraczającym ww. kwotę uznać należy – w świetle okoliczności sprawy- za nieuzasadniony. Podana we wniosku podstawa żądania (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ww. rozporządzenia) dotyczy wysokości opłaty za zastępstwo prawne w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, za które notabene pełnomocnik postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2013 r. już otrzymał stosowaną opłatę. Dodać należy, iż § 19 pkt 1 przywołanego rozporządzenia dopuszcza jedynie przyznanie opłaty w wysokości nie wyższej niż 150% stawki minimalnej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 p.p.s.a., wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.