Uzasadnienie
Decyzją Specjalisty Pracy Socjalnej w Dziale Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] r. Nr [...].
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] umorzono postępowanie odwoławcze w spromaszewskich.
Pismem z dnia 18 lutego 2008 r. R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższe decyzje. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] r. do czasu wydania orzeczenia sądowego – rozwodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Możliwe jest także wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem również decyzji I instancji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. akt I OZ 824/07).
Na tle orzecznictwa sądowego ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie
Sygn. akt IV SA/Wr 155/08 skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez tenże sąd zostałby wzruszony w wyniku uwzględnienia skargi.
W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonych decyzji w omawianej sprawie nie powoduje negatywnych konsekwencji finansowych dla strony, nie grozi także powstaniem nieodwracalnych skutków oraz wyrządzeniem znacznej szkody.
Podkreślić należy, iż skarżący nie wykazał, że takie niebezpieczeństwo w jego przypadku realnie zachodzi, nie przytoczył też żadnych okoliczności na poparcie swojego wniosku.
W związku z powyższym, na podstawie z art. 61 § 3 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.