Uzasadnienie
Pismem z 9 lutego 2015 r. M. W. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] grudnia 2014 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] sierpnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie obowiązku zwrotu należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r.
Przesyłka pocztowa zawierająca ww. skargę została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego (InPost S.A.) i wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w dniu 12 lutego 2015 r.
Z akt administracyjnych organu drugiej instancji wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 stycznia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia organu odwoławczego wynika, że skarżąc podjął przesyłkę poleconą w dniu 8 stycznia 2015 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał z dniem 9 lutego 2015 r. w poniedziałek (7 luty 2015 r. wypadał w sobotę). Strona skarżąca nadała skargę za pośrednictwem operatora pocztowego InPost S.A., która wpłynęła do organu odwoławczego w dniu 12 lutego 2015 r., a więc trzy dni po upływie ustawowego terminu.
Należy podkreślić, że w przedmiotowym postępowaniu nie mógł znaleźć zastosowania art. 83 § 3 p.p.s.a. stanowiący, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529, zwanej dalej p.p.) lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Zgodnie z art. 3 pkt 13 p.p. poprzez operatora wyznaczonego należy rozumieć operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych.
Stosownie do treści art. 178 ust. 1 p.p. Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy, co – zgodnie z art. 192 p.p. – nastąpiło z dniem 1 stycznia 2013 r.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że art. 83 § 3 p.p.s.a. w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. znajduje zastosowanie jedynie w takich przypadkach, w których strona postępowania przed sądem administracyjnym nadała przesyłkę w placówce Poczty Polskiej S.A (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 571/14, 9 września 2014 r., sygn. akt II OZ 877/14, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 lipca 2013 r., sygn. akt 472/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1101/10)
W niniejszej sprawie skargę na postanowienie organu strona nadała przesyłką rejestrowaną za pośrednictwem InPost S.A., czyli podmiotu niebędącego operatorem wyznaczonym w rozumieniu przepisów prawa pocztowego. Datę wniesienia skargi należało zatem ustalić na dzień 12 lutego 2015 r. tj. na dzień jej wpływu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Wobec stwierdzenia, ze skarżący złożył skargę po upływie terminu do jej wniesienia, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zobowiązany był do jej odrzucenia.