Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 19 października 2011 r. oddalił skargę skarżącej na wskazaną w sentencji decyzję.
Następnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
W jego uzasadnieniu wskazała, że jest osobą samotną, niepełnosprawną, prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości [...] i zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie [...] zł. Nie posiada środków finansowych na pokrycie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: woda [...] zł, telefon [...] zł, [...]energia elektryczna [...] zł, leki [...] zł, żywność [...] zł, ogrzewanie [...] zł, środki czystości i higieny [...] zł, fundusz remontowy i eksploatacyjny [...] zł i [...] zł. Podała, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2 i nie posiada innych nieruchomości, jak również oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, iż skarżąca jest osobą samotną, niepełnosprawną, utrzymującą się z niskiej renty oraz wysokość wydatków związanych z utrzymaniem, a ponadto aktualny poziom cen dóbr i usług, brak majątku, jak również wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.