Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek C. J.S. z dnia 22 czerwca 2012 r. o wyłączenie sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego od rozpoznania sprawy ze skargi wyżej wymienionego na Wójta Gminy B. w przedmiocie działania w imieniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej w B..
Pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 24 lipca 2012 r.
We wniosku skarżący wskazał: "wnoszę o uzupełnienie ww. postanowienia tut. Sądu przez rozparzenie pozostałych zarzutów zawartych w moim wniosku z dnia 22 czerwca 2012 r. mających bezpośredni związek ze złożonym przeze mnie wnioskiem o wyłączenie sędziego, a w pełni uzasadniającym zasadność złożonego wniosku (...)".
W dalszej części pisma skarżący podał, że domaga się od Sądu odniesienia się do pozostałych wniosków zawartych w piśmie z dnia 22 czerwca 2012 r., gdyż do tej pory to nie nastąpiło. Zażądał również złożenia oświadczenia przez sędziego NSA T.Kuczyńskiego, że pomiędzy nim, a aplikantem sędziowskim i jednocześnie Wójtem Gminy nie zachodzą okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać wątpliwości co do braku bezstronności w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącego takie oświadczenie nie zostało bowiem zawarte w postanowieniu z dnia 24 lipca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie zaś z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić z urzędu.
Przesłanką uzupełnienia wyroku (tu: postanowienia) jest więc pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.
Możliwość uzupełnienia orzeczenia jest zatem konsekwencją zasady, zgodnie z którą Sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. "Uzupełnienie" znaczy w języku polskim uczynić zupełnym, kompletnym.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2012 r. jest kompletne, a Sąd orzekł o całości wniosku o wyłączenie. Analiza wniosku o uzupełnienie postanowienia prowadzi do konkluzji, iż zmierza on w istocie do zmiany merytorycznej orzeczenia, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 p.p.s.a.
Dodać należy, że postanowienie z dnia 24 lipca 2012 r. skarżący mógł kwestionować w drodze zażalenia, o czym został pouczony przy doręczeniu wymienionego postanowienia.
W kwestii zaś pominięcia innych wniosków, zawartych w piśmie z dnia 22 czerwca 2012 r., powiedzieć należy, że postanowienie z dnia 24 lipca 2012 r. Sąd wydał w wyniku rozpoznania jedynie wniosku o wyłączenie sędziego, dlatego też bezzasadnym jest czynienie przez skarżącego tego rodzaju zarzutu.
Z tego względu wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zostać uwzględniony, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.