Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt. IV SA/Wr 242/12 odrzucił skargę C. J. S. – zwany dalej skarżącym, na Wójta Gminy B. w przedmiocie działania w imieniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej w B. Powyższe postanowienie stało się prawomocne z dniem 21 lipca 2012 r.
W pismach z dnia 22 czerwca 2012 r. i z dnia 23 października 2012 r. skarżący wniósł między innymi o sprostowanie postanowienia tutejszego Sądu z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt. IV SA/Wr 242/12 domagając się zmiany zawartego na stronie 3 tego postanowienia we fragmencie: "jako byłem dyrektorem" na zapis "obecnym dyrektorem".
W uzasadnieniu powyższego wniosku podniósł, że z akt spraw zawisłych przed Sądem Okręgowym i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, czy też przed Sądem Najwyższym w Warszawie wynika, że skarżący był i jest dyrektorem Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie jest zasadny.
Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej zwanej p.p.s.a., Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie zaś do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki - np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.
Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Kwestia czy prostowana okoliczność jest w rzeczywistości poparta dokumentami znajdującymi się w aktach postępowania jest bez znaczenia dla oceny możliwości dokonania sprostowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2012 r. sygn. akt I OZ 60/12, lex nr 1113328).
W niniejszej sprawie skarżący domaga się sprostowania uzasadnienia postanowienia z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt. IV SA/Wr 242/12 poprzez zmianę zawartego na stronie 3 wskazanego postanowienia we fragmencie: "jako byłem dyrektorem" na zapis "obecnym dyrektorem". Tym samym zmiana, której domaga się skarżący, nie ma charakteru oczywistej omyłki podlegającej sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a., bowiem jej stwierdzenie wymaga analizy akt postępowania spraw zawisłych zarówno przed tut. Sądem, jak i przed sądami powszechnymi.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.