Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. odrzucił skargę Z. R., dalej: skarżący, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia uchylającego postanowienie odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...], (nr...) odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie i terminie wniesienia od niego skargi kasacyjnej doręczone zostało skarżącemu w dniu 27 lipca 2017 r. co skarżący poświadczył własnoręcznym podpisem (k-25).
Pismem z dnia 2 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł "skargę" na wymienione postanowienie Sądu z dnia 13 lipca 2017 r.
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. Sąd odrzucił wniesione przez skarżącego pismo nazwane "skargą" jako skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r. z powodu braku spełnienia wymogów ustawowych.
Odpis sentencji wymienionego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym od niego zażaleniu zostało wysłane przez Sąd w dniu 22 sierpnia 2017 r. (k.39).
W dniu 31 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł do tut. Sądu pismo procesowe z dnia 31 sierpnia 2017 r. sporządzone przez siebie, nazwane "zażaleniem", w którym po raz kolejny zakwestionował wydane w sprawie postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wspomniane pismo skarżącego z dnia 31 sierpnia 2017 r. Sąd zakwalifikował jako skargę kasacyjną, która z przyczyn formalnych podlegała odrzuceniu.
Wskazać bowiem należy, że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z owym przepisem (art. 175 § 1 p.p.s.a.) skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego.
Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. Mimo powyższego pouczenia skarżący po raz kolejny sporządził i wniósł do Sądu pismo, będące w istocie skargą kasacyjną. Jednocześnie skarżący nie wykazał i z akt administracyjnych nie wynika, jakoby należy on do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Dodatkowo, sporządzone przez siebie pismo, nazwane zażaleniem wniósł w dniu 31 sierpnia 2017 r. a zatem z przekroczeniem 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. upływał bowiem w dniu 28 sierpnia 2017 r.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.