Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 265/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Z. R. (zwanego dalej stroną lub skarżącym) od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 265/17 odrzucającego skargę na postanowienie opisane w osnowie niniejszego postanowienia.
Postanowienie z dnia 13 września 2017 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 października 2017 r. wraz z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia zażalenia, co skarżący poświadczył własnoręcznym podpisem (k.80).
Pismem z dnia 9 października 2017 r. skarżący złożył osobiście przez siebie sporządzone zażalenie na wskazane postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Ponadto zgodnie z art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia zażalenia w stosunku do postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie jest również sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Skarżący w przedmiotowej sprawie nie zastosował się do przywołanych przepisów, o których treści został należycie pouczony w momencie doręczenia zakwestionowanego orzeczenia (punkt czwarty pouczenia doręczonego w dniu 6 października 2017 r.).
Zatem zażalenie wywiedzione osobiście przez skarżącego, który nie wykazał aby był jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., należało uznać za niedopuszczalne.
Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, wniesione zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.