Uzasadnienie
Przedmiotem skargi F. L. (dalej jako strona lub skarżący), reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego A. U., jest postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D. (dalej jako organ odwoławczy) z dnia [...] kwietnia 2020r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. (dalej jako organ I instancji) w dniu [...] lutego 2020 r., nr [...].
Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym:
Orzeczenie o niepełnosprawności skarżącego zostało odebrane przez jego przedstawiciela ustawowego w dniu 6 marca 2020 r., zaś odwołanie zostało złożone w dniu 24 marca 2020 r. Organ odwoławczy stwierdził przekroczenie ustawowego terminu do wniesienia odwołania, który w jego przekonaniu upłynął w dniu 20 marca 2020 r. Wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że wydane orzeczenie organu I instancji zawierało prawidłowe pouczenie w przedmiocie przysługujących od niego środków odwoławczych, w tym – wyraźnie- o terminie dla dokonania tej czynności. Przedstawiciel ustawowy strony nie dochował terminu, mimo prawidłowego pouczenia o warunkach wniesienia odwołania, a także nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do tut. Sądu przedstawiciel ustawowy strony wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: art. 134 i art. 8 k.p.a. w zw. z § 19 ust. 3 pkt 2 lit. A i § 16 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (t. jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2027) przez ich niewłaściwe zastosowanie i wydanie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania na skutek błędnego przyjęcia, że w niniejszej sprawie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, gdy tymczasem zgodnie z art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U z 2020 r., poz. 374, dalej jako specustawa) z dniem 14 marca 2020 r. doszło do zawieszenia biegu terminu do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie, a zatem odwołanie z dnia 24 marca 2020 r. należy uznać za wniesione w terminie, co skutkować powinno jego merytorycznym rozpoznaniem.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując, że stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności było przedwczesne, gdyż choć specustawa weszła w życie z dniem ogłoszenia, tj. z dniem 31 marca 2020 r., to jednak zgodnie z jej art. 101 pkt 1 lit. f przepisy normujące bieg terminów procesowych i sądowych zaczęły obowiązywać z dniem 13 marca 2020r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również pamiętać, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a.).
Podstawą prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia był art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Do rozpatrzenia niniejszej skargi istotnym jest przywołanie art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 specustawy, w myśl którego w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-l9 bieg terminów procesowych w postępowaniach administracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Sąd w składzie orzekającym podziela w pełni pogląd prawny wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 kwietnia 2020 r., sygn. akt I SA/Bk 177/20, iż "Pomimo, że przepis art. 15zzs ust. 1 pkt 1 [specustawy] wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., to wynika z niego, że nierozpoczęcie biegu terminów, jak i zawieszenie terminów już rozpoczętych obowiązuje w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Jeśli więc stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od 14 marca 2020 r., to należy przyjąć, że od tej daty z mocy prawa następuje skutek wynikający z tej normy prawnej."
Przypomnieć trzeba, iż stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 - wywołującym chorobę COVID-19 został ogłoszony na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej z dniem 14 marca 2020 r., a następnie odwołany z dniem 20 marca 2020 r., kiedy to w jego miejsce został ogłoszony - do odwołania - stan epidemii.
W niniejszej sprawie nie budziło zatem wątpliwości, że z uwagi na zawieszenie w dniu 14 marca 2020 r. rozpoczętego biegu terminu do wniesienia odwołania od doręczonego w dniu 6 marca 2020 r. orzeczenia organu I instancji nie mogło dojść do jego uchybienia w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Słusznie zatem przyznał organ odwoławczy, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności było przedwczesne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.