Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 4 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wr 28/22

Uzasadnienie

Pismem z dnia 21 października 2019 r. A. K. (dalej: strona, skarżący) wniósł o wymierzenie grzywny P. sp. z o.o. w J. (dalej: spółka) w związku z niewykonaniem prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 299/17 oraz z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt IV SA/Wr 42/19.

W uzasadnieniu wniosku o wymierzenie grzywny wspomnianej spółce wnioskodawca podał, że wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 299/17 WSA we Wrocławiu zobowiązał spółkę do rozpoznania wniosku strony z dnia 8 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni. Wyrok ten stał się prawomocny oraz został doręczony spółce, która, pomimo wezwania, nie wykonała tego wyroku. W wyroku z dnia 22 maja 2019 r. (sygn. akt IV SA/Wr 42/19) WSA we Wrocławiu uwzględnił wniosek strony i w związku z niewykonaniem wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 299/17 wymierzył spółce grzywnę w wysokości 300 zł oraz zobowiązał do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni. Orzeczenie to również stało się prawomocne i podobnie jak wcześniejszy wyrok WSA we Wrocławiu, także nie zostało wykonane.

Pismem z dnia 1 września 2019 r., doręczonym spółce 4 września 2019 r., wnioskodawca raz jeszcze wezwał spółkę do wykonania wyroku WSA we Wrocławiu, dołączając kopię pierwotnie złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wezwanie to okazało się bezskuteczne, w związku z czym wnioskodawca w skierowanym do Sądu piśmie z dnia 21 października 2019 r. wniósł o:

1. 1) uznanie, że strona przeciwna (spółka) pozostaje w bezczynności w przedmiocie wykonania prawomocnych orzeczeń WSA we Wrocławiu w rozumieniu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.);
2. 2) orzeczenie o istnieniu uprawnienia skarżącego do uzyskania informacji publicznej wnioskowanej w punktach 1 i 3 wniosku z dnia 8 listopada 2012 r. i tym samym o istnieniu obowiązku udzielenia tych informacji przez spółkę (art. 154 § 2 p.p.s.a);
3. 3) stwierdzenie, że bezczynność spółki (organu) ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
4. 4) wymierzenie spółce (organowi) grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.;
5. 5) przyznanie od spółki (organu) na rzecz skarżącego sumy pieniężnej zgodnie z art. 154 § 7 p.p.s.a.;
6. 6) zasądzenie od spółki (organu) na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2022 r., wydanym na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a. Przewodniczący Wydziału IV rozdzielił skargę strony z dnia 21 października 2019 r. w ten sposób, że:

1. 1) pod sygn. akt IV SA/Wr 29/22 została zarejestrowana skarga strony na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 299/17;
2. 2) pod sygn. akt IV SA/Wr 28/22 została zarejestrowana skarga strony na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 22 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wr 42/19.

Z dokumentów nadesłanych przez syndyka masy upadłości J. C. wynika, że postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021 r. (sygn. akt V GU 248/21) Sąd Rejonowy w Legnicy V Wydział Gospodarczy (sygn. akt V GU 248/21) ogłosił upadłość spółki, obejmującą likwidację jej majątku, a na syndyka masy upadłości wyznaczył J. C. Informację o wierzytelności A. K. syndyk otrzymał od upadłego we wniosku o ogłoszenie upadłości.

Postanowieniem z dnia 27 września 2022 r. (sygn. akt IV SA/Wr 28/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w powołaniu na przesłankę z art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zawiesił z urzędu postępowanie sądowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Po ponownej analizie akt sprawy Sąd postanowił podjąć zawieszone – na mocy postanowienia tut. Sądu z dnia 27 września 2022 r. (sygn. akt IV SA/Wr 28/22) – postepowanie sądowe. W judykaturze prezentowane jest stanowisko, że obowiązek podjęcia przez sąd postępowania z urzędu występuje "nie tylko, gdy ustaną przyczyny, dla których je zawieszono, ale także wówczas, gdy nie było postaw do zawieszenia postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1239/10 i 18 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 2420/11).

Sąd po ponownej analizie akt sprawy doszedł do wniosku, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 28/22 w powołaniu na argumentację przedstawioną w postanowieniu z dnia 27 września 2022 r., albowiem skarga strony kwalifikowała się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Sąd podjął zawieszone postępowanie, o czym orzekł jak w punkcie I postanowienia.

Jak wynika z akt sprawy, sprawa A. K. zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 28/22 dotyczy skargi złożonej w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt IV SA/Wr 42/19, w którym Sąd uwzględniając skargę strony na niewykonanie wyroku tegoż Sądu z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 299/17:

1. I. wymierzył P. sp. z o.o. z siedzibą w J. grzywnę w wysokości 300 złotych;
2. II. zobowiązał P. sp. z o.o. z siedzibą w J. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 8 listopada 2012 r. w zakresie punktu 1 oraz punktu 3 - w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;
3. III. stwierdził, że bezczynność o której mowa w punkcie II nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;
4. IV. oddalił dalej idącą skargę;
5. V. zasądził od P. sp. z o.o. z siedzibą w J. na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zgodnie z treścią art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Co umknęło uwadze Sądu przy wydawaniu postanowienia z dnia 27 września 2022 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie, wywiedziona na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. skarga na niewykonanie wyroku może być wniesiona jedynie w przypadku niewydania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (dotyczy to zatem spraw o sygn. akt SAB). Co ważne, wyrok Sądu z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt IV SA/Wr 42/19 nie stanowi wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wyrok ten zapadł bowiem w następstwie skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku Sądu z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wr 299/17. Ten ostatni wyrok spełnia zatem kryteria wyroku, którego niewykonanie daje stronie możliwość wystąpienia ze skargą na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a.

Wymaga w tym miejscu odnotowania, że możliwe jest parokrotne składanie skargi na niewykonanie wyroku sądu. Powyższa zasada jest ograniczona jedynie wówczas, gdy wcześniej sąd oddalił skargę na niewykonanie wyroku z powołaniem się na fakt wykonania wyroku przez organ administracyjny.

Kierując się przedstawioną argumentacją Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę strony na niewykonanie prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 22 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wr 42/19, o czym orzekł jak w punkcie II postanowienia.