Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 318/17 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek R. S. (zwany dalej: stroną lub skarżącym) o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 3 stycznia 2018 r. skarżący wniósł sprzeciw na wskazane zarządzenie referendarza sądowego, który został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 318/17 utrzymującym w mocy zaskarżone orzeczenie.
Kolejnym pismem z dnia 2 lutego 2018 r. skarżący ponownie wniósł sprzeciw na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 318/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Jak wynika z materiału aktowego niniejszej sprawy, skarżący skorzystał już z przysługującego mu prawa do zakwestionowania zarządzenia referendarza sądowego z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 318/17 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniesiony przez niego w dniu 3 stycznia 2018 r. sprzeciw został bowiem rozpoznany postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 318/17.
A zatem skoro przedmiotowy wniosek został już prawomocnie załatwiony, to kolejny środek zaskarżenia od tego samego zarządzenia jest niedopuszczalny i na podstawie art. 260 § 2 zd. 2 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.