Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 318/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę R. S. (zwany dalej stroną lub skarżącym) na opisaną w rubrum decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w J. Powyższe orzeczenie wraz pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia doręczono w dniu 6 września 2017 r. skarżącemu, który pismem z dnia 6 października 2017 r., powielonym następnie w dniu 27 października 2017 r., wniósł osobiście przez siebie sporządzoną skargą kasacyjną. Jednocześnie strona zażądała przyznania jej adwokata z urzędu, który to wniosek pozostawiono bez rozpoznania orzeczeniem referendarskim z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 318/17, utrzymanym w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 318/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesiona przez stronę osobiście sporządzona skarga kasacyjna przyczyn formalnych podlega odrzuceniu. Wskazać bowiem należy,że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwaną dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a., zgodnie z owym przepisem skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2.p.p.s.a.).
Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo pouczono o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Mimo powyższego pouczenia skarżący sam sporządziła i wniósł do Sądu w ustawowym terminie pismo procesowe, zatytułowane skarga kasacyjna. Jednocześnie skarżący nie wykazał i z akt sprawy nie wynika, jakoby należał on do kręgu podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 175 p.p.s.a. Zatem skargę kasacyjną dotkniętą wskazanym brakiem formalnym, którego skarżący nie jest w stanie usunąć, należało uznać za niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.