Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Postanowieniem z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 345/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę strony na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.). Wskazane postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 września 2018 r. wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący pismem z dnia 8 października 2018 r., zatytułowanym "pozew", zakwestionował w całości wydane w sprawie postanowienie, domagając się jego uchylenia. Skarżący na wezwanie Sądu, uzupełnił w zakreślonym terminie braki formalne pisma będącego skargą kasacyjną, polegające na: podpisaniu skargi kasacyjnej,
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązki a także w sprawach własności przemysłowej skarga kasacyjna może być sporządzona również odpowiednio przez doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 175 § 2 p.p.s.a., wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, gdy sporządzającym tę skargę będzie sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ani z akt sprawy, ani z treści pisma z dnia 8 października 2018 r. (data nadania) nie wynika, aby skarżący należał do katalogu osób uprawnionych do osobistego wniesienia skargi kasacyjnej.
Zatem skargę kasacyjną nazwaną przez stronę pozwem, dotkniętą wskazanym brakiem formalnym, którego skarżący nie jest w stanie usunąć, należało uznać za niedopuszczalną i z tej przyczyny odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.