Uzasadnienie
Pismem z 3 grudnia 2014 r. K.S. (zwany dalej stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) wystąpił ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2014 r., nr SKO [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu właściwemu organowi wierzyciela należności w kwocie 3.600,00 złotych z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej.
Wnioskiem z 27 stycznia 2015 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu strona podała, że wnosi "(...) o umorzenie kosztów w tej sprawie i o umorzenie w całości zadłużenia (...)".
Postanowieniem z 3 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 36/15 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Od powyższego postanowienia skarżący wywiódł sprzeciw w przepisanym terminie opisując swoja sytuację osobistą oraz podtrzymując w całości swoje wcześniejsze wnioski.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych związanych z postępowaniem przez tutejszym Sądem. Nie odnosi się ono natomiast bezpośrednio do skargi wniesionej przez stronę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2014 r.
Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza tylko tyle, że strona nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek płatności za załatwienie sprawy przez sąd administracyjny. Odrębną kwestią pozostanie natomiast to czy skarżący w efekcie rozpatrzenia jego żądania przez sąd będzie zobowiązany do zapłaty kwoty 3.600,00 złotych z tytułu zadłużenia alimentacyjnego względem Prezydenta Miasta W..
Przedmiotowe orzeczenie nie będzie miało zatem jakiegokolwiek wpływu na dalsze procedowanie względem żądania skarżącego uchylenia decyzji Kolegium o obowiązku zapłaty kwoty 3.600,00 złotych. Oznacza to, że Sąd rozpatrzy skargę w terminie późniejszym, o którym strona zostanie powiadomiona na piśmie. Dopiero wtedy okaże się czy skarżący będzie w dalszym ciągu zobowiązany do zapłaty wskazanej kwoty czy też nie. Innymi słowy orzeczenie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie będzie w ogóle dotyczyło "spornej" kwoty, o umorzenie której skarżący zabiega. Ta sprawa będzie mogła zostać rozstrzygnięta dopiero wtedy, gdy rozpoznany zostanie wniosek dotyczący kosztów za zajęcie się sprawą przez sąd administracyjny.
Przechodząc do kwestii zwolnienia od kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą należy zauważyć, że skarżący, na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") zwolniony jest z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków). Nie ma bowiem obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej. Innymi słowy za to, że Sąd w ogóle zajmie się sprawą K. S. nie będzie musiał nic zapłacić. Stwierdzenie powyższe nie przesądza oczywiście tego, czy skarżący ostatecznie uzyska pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie na dalszych etapach niniejszego postępowania.
Tym samym, postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, o czym orzeczono w pkt w sentencji postanowienia.