Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
W jego uzasadnieniu podniósł, że od ponad [...] lat przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Nie jest zatrudniony w tym zakładzie.
Do formularza dołączył zaświadczenie z zakładu karnego z dnia [..] października 2015 r., z którego wynika, że posiada do dyspozycji środki pieniężne w kwocie [...] zł. Skarżący wyjaśnił przy tym, że kwota ta jest zawyżona, gdyż po zrobieniu zakupów kwota ta wynosi [...] zł, zaś matka, która wpłaca na konto środki pieniężne w kwotach [...] lub [...] zł nie dokonała kolejnego przelewu. Wskazał również, że nie posiada jakiejkolwiek możliwości spłaty zadłużenia alimentacyjnego. Dodał, że posiada mieszkanie kwaterunkowe.
W pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie, gdyż wnioskodawca obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa długoletnią karę pozbawienia wolności i nie jest zatrudniony w tym zakładzie, a ponadto posiada zadłużenie z tytułu alimentów.
Z tych względów należało przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, co orzeczono w pkt I sentencji.
Odnośnie wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych wskazać należy, że z treści przepisu art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy wynika zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Strona skarżąca jest zatem zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych.
Z tych względów należało na podstawie art. 249a w związku z art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy umorzyć jako zbędne postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, co orzeczono w pkt II sentencji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a § 1 w związku z art. 239 pkt 1 lit "a" i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.