Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Do skargi dołączony był wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca wskazała, że uchybienie nie nastąpiło z jej winy, gdyż w czasie gdy otrzymywała decyzję była we W. u ciężko chorego syna. Ponadto stwierdziła, że leczy się psychiatrycznie i cierpi na zaniki pamięci.
Na podstawie zarządzenia z dnia 2 czerwca 2014 r. w związku z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję wezwano skarżącą do uprawdopodobnienia, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy.
W dniu 17 czerwca 2014 r. skarżąca przesłała do tutejszego Sądu pismo wraz z załącznikiem, z którego wynika, że jest ona leczona w NZOZ Przychodni Zdrowia Psychicznego i Terapii Uzależnień "[...]" od 21 października 1991 r. i datą ostatniej wizyty był dzień 15 maja 2014 r. W piśmie skarżąca oświadczyła, że wnosi o przywrócenie terminu w związku tym, że jest starszą osobą- schorowaną, która opiekuje się chorym synem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 20112 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z kolei, po myśli art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 13 lutego 2014 r. Odbiór przesyłki zawierającej decyzję skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem. Termin do jej zaskarżenia upłynął dnia 17 marca 2014 r. Skarga została nadana do organu właściwego w dniu 23 kwietnia 2014 r., a więc niewątpliwie po upływie terminu do jej złożenia.
Przesłanką merytoryczną przywrócenia terminu jest brak zawinienia strony przy jego uchybieniu. Należy stwierdzić, że chodzi tu o zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, chodzi o taką sytuację, gdy przyczyną opóźnienia są wyłącznie okoliczności zewnętrzne i obiektywne.
W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, ustawodawca złagodził rygor dowodowy, ustanawiając stronie jedynie obowiązek uprawdopodobnienia przytoczonych przez nią okoliczności. Oznacza to, że strona musi jedynie wykazać duże prawdopodobieństwo, że przytoczone przez nią okoliczności miały miejsce.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzą uzasadnione podstawy do stwierdzenia, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi w sposób niezawiniony.
W ocenie Sądu, okoliczności podnoszone przez skarżącą nie mogą spowodować podjęcia rozstrzygnięcia o przywróceniu terminu do wniesienia skargi z uwagi na to, że przesłana przez skarżącą Karta informacyjna leczenia zawiera jedynie informacje jej leczeniu od 1991 r. i czasie ostatniej wizyty w dniu 15 maja 2014 r., a zaskarżona decyzji została doręczona w dniu 13 lutego 2014 r. a termin do jej zaskarżenia upływał z dniem 17 marca 2014 r., a więc prawie 2 miesiące przed wizytą u lekarza.
Skarżąca, ani we wniosku, ani w piśmie z dnia 17 czerwca 2014 r. nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że w terminie od 13 lutego 2014 r. do 17 kwietnia 2014 r. nie mogła złożyć powyższej skargi. Nie poparte żadnymi dowodami jest twierdzenie skarżącej, że w tym okresie była u ciężko chorego syna.
Również z zaświadczenia nadesłanego przez skarżącą nie wynika również, żeby we wskazanym terminie zachodziły przeszkody, w postaci np. choroby uniemożliwiające złożenie skargi.
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.