Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. M. B., dalej: skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Skarżąca wniosła jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca wskazała, że uchybienie nie nastąpiło z jej winy, gdyż w czasie gdy otrzymywała decyzję była we W. u ciężko chorego syna. Ponadto stwierdziła, że leczy się psychiatrycznie i cierpi na zaniki pamięci.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 2 czerwca 2014 r. w związku z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję wezwano skarżącą do uprawdopodobnienia, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy.
W dniu 17 czerwca 2014 r. skarżąca przesłała do tutejszego Sądu pismo wraz z załącznikiem, z którego wynika, że jest ona leczona w NZOZ Przychodni Zdrowia Psychicznego i Terapii Uzależnień "[...]" od 21 października 1991 r. i datą ostatniej wizyty był dzień 15 maja 2014 r. W piśmie skarżąca oświadczyła, że wnosi o przywrócenie terminu w związku tym, że jest starszą osobą- schorowaną, która opiekuje się chorym synem.
Postanowieniem Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu, okoliczności podnoszone przez skarżącą nie mogą spowodować podjęcia rozstrzygnięcia o przywróceniu terminu do wniesienia skargi z uwagi na to, że przesłana przez skarżącą Karta informacyjna leczenia zawiera jedynie informacje o jej leczeniu od 1991 r. i czasie ostatniej wizyty w dniu 15 maja 2014 r., a zaskarżona decyzji została doręczona w dniu 13 lutego 2014 r. a termin do jej zaskarżenia upływał z dniem 17 marca 2014 r., a więc prawie 2 miesiące przed wizytą u lekarza. Skarżąca ani we wniosku, ani w piśmie z dnia 17 czerwca 2014 r. nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że w terminie od 13 lutego 2014 r. do 17 kwietnia 2014 r. nie mogła złożyć powyższej skargi. Nie poparte żadnymi dowodami jest twierdzenie skarżącej, że w tym okresie była u ciężko chorego syna.
Również z zaświadczenia nadesłanego przez skarżącą nie wynika, żeby we wskazanym terminie zachodziły przeszkody, w postaci np. choroby uniemożliwiające złożenie skargi.
Powyższe postanowienie doręczono skarżącej w dniu 18 lipca 2014 r.
W dniu 5 sierpnia 2014 r. skarżąca wniosła ponownie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dołączając zaświadczenie wystawione przez lekarza psychiatrę informujące o tym, że skarżąca pozostaje na leczeniu w poradni Zdrowia Psychicznego od 21 października 1991 r., przedłożoną wcześniej informację z dnia 15 maja 2014 r. oraz zaświadczenie z ZUS Oddział w W. o pobieraniu renty i zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego.
Postanowieniem Sądu z dnia 11 sierpnia 2014 r. odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd powtórzył argumentację wyrażoną w postanowieniu z dnia 7 lipca 2014 r.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 września 2014 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 10 października 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 7 lipca 2014 r. i jednocześnie przedstawił Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 7 lipca 2014 r.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 5 listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej o oświadczenie się, czy pełnomocnik podtrzymuje wniosek zawarty w piśmie z dnia 10 października 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w związku z treścią opinii z dnia 10 października 2014 r.
W piśmie z dnia 14 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że nie podtrzymuje wniosku zawartego w piśmie z dnia 10 października 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W zaskarżonej decyzji pouczono skarżącą o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia.
Z akt sprawy wynika, że odbiór decyzji skarżąca pokwitowała osobiście w dniu 13 lutego 2014 r., co poświadczyła własnoręcznym podpisem.
Termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem swój bieg w dniu 14 lutego 2014 r. Liczbowo ostatni dzień 30 dniowego terminu wypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, to jest na sobotę 15 marca 2014 r. i wobec tego na mocy art. 83 § 2 p.p.s.a., w takiej sytuacji za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, czyli poniedziałek 17 marca 2014 r. Skarżąca zaś złożyła skargę w dniu 23 kwietnia 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym - k. 5).
Skoro termin do wniesienia skargi upływał w dniu 17 marca 2014 r. zaś skargę wniesiono dopiero w dniu 23 kwietnia 2014 r. należy uznać, że skarga została wniesiona z przekroczeniem 30-dniowego terminu.
W związku z powyższym, wobec nieuwzględnienia przez Sąd wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.