Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 odrzucił skargę Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie stwierdzenia, że przyznany dodatek mieszkaniowy należał się także jemu, jako członkowi gospodarstwa domowego, zobowiązania organu do uregulowania zaległości i należności za czynsz, media, światło oraz wypłaty świadczenia na życie i wypłatę odszkodowania.
Skarżący został pouczony przez Sąd, iż na powyższe rozstrzygnięcie może złożyć skargę kasacyjną, w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem za pośrednictwem tutejszego Sądu oraz, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Pismem z dnia 25 października 2010 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 12 października 2010 r., zaś w piśmie z dnia 9 listopada 2010 r. zatytułowanym "zażalenie" wniósł "w ślad za pismem z dnia 25 października 2010 r. o stwierdzenie nieważności postępowania wobec zauważonych błędów w postępowaniu sądu a zwłaszcza braku w aktach załączników do skargi z 22 lutego 2010 r., braku odpowiedzi dyrektora MOPS z 13 sierpnia 2010 r. (...)".
Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy pismo z dnia 9 listopada 2010 r. należy traktować jako środek zaskarżenia od postanowienia Sądu z dnia 12 października 2010 r.
W piśmie z dnia 13 grudnia 2010 r. skarżący oświadczył, że przychyli się do każdej propozycji Sądu, która z korzyścią dla obu stron pozwoli na rozpoznanie jego skargi z 22 lutego 2010 r.
Wobec tego Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 9 listopada 2010 r. zatytułowane "zażalenie" należało potraktować jako skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 12 października 2010 r.
Należy wskazać, że zażalenie skarżącego z dnia 1 grudnia 2010 r., na postanowienie z dnia 23 listopada 2010 r. zostało załatwione przez Sąd w odrębnym postępowaniu, zaś pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w postanowienia z dnia 12 października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że Sąd prawidłowo pouczył skarżącego o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Mimo to skarżący sporządził skargę osobiście.
Mając to na uwadze, Sąd w oparciu o art. 178 p.p.s.a. odrzucił tę skargę jako niedopuszczalną.