Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2008 r. Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżących został wyznaczony w dniu 1 lutego 2008 r. adwokat R. W..
W piśmie z dnia 25 lutego 2008 r. skarżący zażądał zmiany adwokata z wyznaczonego w sprawie adwokata R. W. na wcześniejszego pełnomocnika adwokata J. M. Postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o zmianę pełnomocnika z urzędu. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2008 r.
Następnie skarżący złożył na urzędowym formularzu wypełnionym dnia 7 kwietnia 2008 r. kolejny wniosek o wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu w osobie J. M..
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu ponownie umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o wyznaczenie nowego adwokata z urzędu. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 maja 2008 r.
W dniu 12 maja 2008 r. skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje
Podkreślić należy na wstępie, iż ustawowe kompetencje Sądu w zakresie prawa pomocy ograniczają się do jego przyznania (w tym np. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego bez oznaczenia konkretnego pełnomocnika) lub odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów lub radców prawnych w zakresie wyznaczenia wnioskodawcy osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego. Również tylko ten organ może być adresatem ewentualnych zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika.
W niniejszej sprawie skarżący ma wyznaczonego zawodowego pełnomocnika- adwokata R. W., a tym samym stworzono skarżącemu gwarancje procesowe i zapewniono pomoc ze strony obiektywnego, profesjonalnego pełnomocnika. Jak wskazano wyżej, Sąd nie ma uprawnień do badania i oceny skuteczności działania wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika. Dla Sądu istotny przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie ustanowienia adwokata) zostało już prawomocnym postanowieniem z dnia 25 stycznia 2008 r. stronie przyznane i uprawnienie to jest nadal aktualne.
W świetle powyższego niniejszy wniosek uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało umorzyć.