Uzasadnienie
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W pismach z dni 6 listopada i 3 grudnia 2013 r. wskazała, że wnosi o wyznaczenie adwokata J. L. prowadzącego kancelarię prawną w W. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z mężem, który pobiera emeryturę w kwocie [...] zł brutto. Skarżąca nie osiąga dochodów. Miesięczne opłaty wynoszą: czynsz 343 zł, gaz 400 zł, prąd 171 zł, rata kredytu mieszkaniowego 830 zł, telefony i Internet 450 zł, wydatki na leki i leczenie 200 zł, środki czystości 150 zł. Pozostałe wydatki, w tym żywność wynoszą 356 zł. Podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 35,5 m2 i nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że ustanowienie adwokata z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze brak dochodu skarżącej i wysokość dochodu męża, a także wysokość ponoszonych wydatków i brak majątku, przyjąć należy, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.