Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. H. K., dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. skarżąca wyjaśniła, że ww. skarga obejmuje: "ogólną skargę na działanie Prezydenta Miasta W. w wyniku czego została wydana decyzja z dnia [...].12.2012 r. nr [...], oraz uchylenie tej decyzji w całości."
W związku z wyjaśnieniami skarżącej złożonymi w piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. skarga została przeniesiona między repertoriami i zarejestrowana powtórnie, jako podlegająca rozpoznaniu w dwóch odrębnych postępowaniach:
- 1) jako skarga na działanie Prezydenta Miasta W., dalej również organ, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 540/13;
- 2) jako skarga na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 541/13.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 541/13.
W zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył skarżącą, że od wydanej decyzji przysługuje prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Sąd administracyjny, do którego wpływa skarga, w pierwszej kolejności bada kwestie jej dopuszczalności. Jednym z warunków jest wyczerpanie, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Stosownie zaś do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Z powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero po wyczerpaniu przez stronę środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami. Ograniczenie zakresu kontroli sądu administracyjnego wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że sąd nie tyle dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ drugiej instancji.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną z dnia [...]stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Zauważyć należy, że w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczono skarżącą, że na decyzję z dnia 31 grudnia 2012 r. przysługuje prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu I instancji.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję Prezydenta Miasta skarżąca powinna skorzystać z przysługującego jej środka zaskarżenia w administracyjnym toku instancji i złożyć odwołanie do organu wyższego stopnia, a zatem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Dopiero rozpatrzenie sprawy przez organu II instancji otworzyłoby skarżącej drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnemu.
Wobec niewyczerpania przez skarżącą przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji w rozumieniu art. 52 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.