Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym wyrokiem z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 384/14, oddalił skargę R. L. (dalej jako skarżący) na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Policji w J. z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o wysokości równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że organ odwoławczy Policji prawidłowo odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o wysokości równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz. U nr 47 poz. 279 ze zm.).
Podniósł, że zgodnie z art. 217-219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako k.p.a.) wydanie zaświadczenia ma charakter czynności materialno-technicznej i jest urzędowym potwierdzeniem określonych faktów lub stanu prawnego. Nie rozstrzyga zatem o żadnych prawach i nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Skoro zaś skarżący występując o zaświadczenie nie był już funkcjonariuszem Policji, to zaświadczenie nie mogło być wydane.
Wyrok z dnia 6 listopada 2014 r. został doręczony skarżącemu w dniu 12 listopada 2014 r.
W dniu 30 grudnia 2014 r. skarżący wniósł skargę w której ponownie domaga się uchylenia postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...].
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa ta została rozpatrzona już wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 6 listopada 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Analiza złożonej w niniejszej sprawie skargi oraz wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 384/13, prowadzi do wniosku, że obie sprawy są tożsame zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym. W obu sprawach mamy bowiem do czynienia z tymi samymi podmiotami, w identycznych rolach procesowych. Obie sprawy dotyczą tej samej materii - skarżący domaga się wydania zaświadczenia w trybie art. 217 k.p.a., stwierdzającego przysługiwanie mu równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie.
Należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Powołany wyżej przepis wyklucza ponowne rozstrzyganie tożsamej sprawy z uwagi na zaistnienie "powagi rzeczy osądzonej". Naruszenie "powagi rzeczy osądzonej" (res iudicata) ma miejsce wtedy, gdy skarga zostanie wniesiona na akt lub czynność w sprawie, w której postępowanie jest w toku lub zostało zakończone prawomocnym wyrokiem i zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania - (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" - Komentarz, wyd. LexisNexis, str. 176).
Jak zostało to już wskazane, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał prawomocnie w dniu 6 listopada 2014 r. skargę R. L. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...] w zakresie odmowy wydania zaświadczenia o wysokości mającego przysługiwać skarżącemu równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., odrzucił skargę orzekając jak w sentencji postanowienia