Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu odwołania T. R. od wydanej z upoważnienia Burmistrza D., decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] odmawiającej skierowania T. R. do domu pomocy społecznej, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona w dniu 17 sierpnia 2011 r., T. R., który nie zaskarżył jej do sądu administracyjnego. Nie została natomiast doręczona Dyrektorowi Wojewódzkiego Szpitala Neuropsychiatrycznego w K., dalej skarżący, który także złożył odwołanie od wydanej w niniejszej sprawie decyzji organu I instancji, bowiem organ odwoławczy, postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącego. Na postanowienie to skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który uchylił je wyrokiem z dnia 2 lutego 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 720/11. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ II instancji, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], wydanym z powołaniem się na art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącego od wydanej w niniejszej sprawie decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...].
W dniu 31 lipca 2012 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym na adres organu odwoławczego skargę do sądu administracyjnego na w/w postanowienie organu II instancji z dnia [...] czerwca 2012 r., w której domagał się stwierdzenia jego nieważności oraz nieważności w/w decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 30 sierpnia 2012 r. ze skargi wniesionej przez skarżącego na w/w postanowienie organu II instancji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] zarejestrowanej pod sygn. IV SA/Wr 582/12 wyłączono do odrębnego rozpoznania skargę skarżącego na wydaną przez organ odwoławczy decyzję z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] i zarejestrowano ją pod sygn. IV SA/Wr 583/12.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że w obrocie prawnym pozostaje w/w ostateczna decyzja organu II instancji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania T. R. od decyzji organu I instancji, w związku z czym organ odwoławczy nie może ponownie rozpatrzyć wniesionego od niej odwołania. Wskazał, że jedyną drogą do wzruszenia decyzji ostatecznej, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, jest wniosek strony o wznowienie postępowania, co wynika z art. 147 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Powyższy przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje zatem, że termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w sytuacji wniesienia skargi w terminie ustawowym do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas bądź data nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej, bądź data jej osobistego złożenia w tym organie.
Wskazany przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. wyznacza początek biegu terminu do wniesienia skargi do sądu jedynie w przypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje jednak, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu rozstrzygnięcia nie doręczono. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, skarżący który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia zaskarżonego aktu innej stronie tego postępowania. Natomiast, jeżeli decyzja ostateczna została doręczona kilku stronom to należy przyjąć, że 30 - dniowy termin do złożenia skargi upływa dla strony, której decyzji nie doręczono, z dniem upływu terminu dla strony, której najpóźniej została decyzja doręczona (zob. postanowienia NSA: z dnia 07.04.2010 r., sygn. akt II OSK 507/10, lex nr 618292 i z dnia 22.03.2007 r., sygn. akt II OSK 48/06, lex nr 331969 oraz postanowienia: WSA w Gdańsku z dnia 05.10.2011 r., sygn. akt II SA/Gd 410/11, lex nr 967724, WSA w Gliwicach z dnia 16.12.2010 r., sygn. akt II SA/Gl 1151/10, lex nr 768360, WSA w Krakowie z dnia 28.04.2010 r., sygn. akt II SA/Kr 210/10, lex nr 665359, WSA w Olsztynie z dnia 02.06.2009 r., sygn. akt II SA/Ol 490/09, lex nr 517520, WSA w Warszawie z dnia 13.07.2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 853/07, lex nr 437727).
Zasadności tego poglądu należy upatrywać przede wszystkim w zasadzie trwałości decyzji administracyjnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego nie stanowią inaczej (art. 16 § 1 w związku z art. 110 k.p.a.).
Zatem, skuteczne doręczenie decyzji przynajmniej jednej ze stron postępowania powoduje, że wywołuje ona skutki prawne w związku z jej wejściem do obrotu prawnego wobec wszystkich uczestników postępowania, także tych, którzy nie brali w nim udziału (por. także wyrok NSA z dnia 09.03.2011 r., sygn. akt II OSK 2510/10, lex nr 1080235).
Z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzja organu II instancji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] nie została doręczona skarżącemu, bowiem nie został on uznany za stronę w postępowaniu odwoławczym. W rozpatrywanej sprawie decyzja została doręczona stronie biorącej udział w postępowaniu odwoławczym – T. R. w dniu 17 sierpnia 2011 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez skarżącego rozpoczął bieg od dnia 17 sierpnia 2011 r. i upłynął w dniu 16 września 2011 r. (piątek). W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga nie została wniesiona we wskazanym wyżej ustawowym terminie. Została bowiem nadana w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu, ale w dniu 31 lipca 2012 r., to jest po upływie terminu do jej wniesienia.
Należy również dodać, że skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy, skargę wniesioną przez skarżącego w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnioną. Podlegała ona zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.