Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt IV SO/Wr 14/10 skarżącej H. K. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 23 września 2010 r.
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z dnia 27 września 2010 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adw. J. S. W piśmie tym Rada jednocześnie wyjaśniła, iż wskazany we wniosku o przyznanie prawa pomocy adw. K. M. nie figuruje na liście Izby Adwokackiej w W. Wyznaczony adwokat podjął czynności związane z udzieleniem pomocy prawnej, ponieważ pismem z dnia 7 sierpnia 2011 r. sporządził skargę na decyzję w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej i brał udział w dalszym postępowaniu przed sądem I instancji, m. in. w pierwszej rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. Z kolei pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. adwokat ten złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 grudnia 2011 r. oddalającego skargę.
Wnioskiem z dnia 3 stycznia 2012 r. skarżąca wystąpiła o zmianę przez wojewódzki sąd administracyjny pełnomocnika z urzędu poprzez wyznaczenie innego, konkretnego adwokata, tj. K. M. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 11 stycznia 2012 r. umorzono postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem skarżącej o ustanowienie adwokata z urzędu.
W sprzeciwie od postanowienia z dnia 11 stycznia 2012 r. skarżąca podtrzymała złożony wniosek o zmianę adwokata.
W dniu 3 lutego 2012 r. wpłynęło do Sądu pismo, w którym skarżąca wypowiedziała pełnomocnictwo adw. J. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu.
Z treści art. 245 § 3 p.p.s.a. wynika, że ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Wniosek skarżącej z dnia 3 stycznia 2012 r. o zmianę przez wojewódzki sąd administracyjny pełnomocnika z urzędu poprzez wyznaczenie innego, konkretnego adwokata, tj. K. M. jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt IV SO Wr 14/10 skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 23 września 2010 r.
Powyższe oznacza, iż skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata urzędu. Prawo pomocy obejmuje bowiem postępowanie rozpoznawcze i postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 cytowanej ustawy). Postępowanie rozpoznawcze zaś to postępowanie które toczy się zarówno przed sądem I jak i II instancji, a więc i w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej czy też zażalenia. Faktu tego nie zmienia okoliczność, iż pismem z dnia 1 lutego 2012 r. (K-88) skarżąca poinformowała, że wypowiada pełnomocnictwo wyznaczonemu przez radę adwokacką - adw. J. S. Odwołanie przez mocodawcę pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi ustanowionemu z urzędu nie skutkuje bowiem cofnięciem prawa pomocy, o którym mowa w art. 249 i 263 p.p.s.a. Oznacza jedynie, że skarżąca wypowiedziała pełnomocnictwo udzielone temu adwokatowi, jednakże czynność ta, jak już wyżej wskazano, nie powoduje wyeliminowania z obrotu prawnego prawomocnego postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Strona skarżąca może natomiast zwrócić się do właściwej rady adwokackiej o wyznaczenie nowego adwokata.
Z tych względów, wniosek skarżącej o zmianę pełnomocnika z urzędu poprzez ustanowienie kolejnego adwokata wskazanego przez stronę należało uznać za bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.