Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 159 tej ustawy).
W myśl art. 166 cytowanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast z treści art. 167a § 1 tej ustawy wynika, że do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Skarżąca pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. wniosła o sprostowanie postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 sierpnia 2015 r., w którego uzasadnieniu błędnie podano kwotę jej emerytury, czyli [...] zł netto, gdyż jest to kwota [...] zł brutto. Skarżąca dodała, że zgodnie z wnioskiem PPF i odcinkiem emerytury kwota netto tego świadczenia wynosi [...] zł.
Przyjąć zatem należało, iż popełniony w treści uzasadnienia postanowienia referendarza sądowego błąd, znajdujący się na stronie nr 1 w wierszu nr VII licząc od góry tej strony, dotyczący wysokości emerytury podanej w kwocie netto ([..] zł netto) zamiast brutto ([...] zł brutto) ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej podlegającej sprostowaniu.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 159 i art. 156 § 1 w związku z art. 166 oraz art. 167a § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.