Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2008 r. wezwano skarżącą – D. W. do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 lipca 2008 r. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2008 r. przyznane zostało skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. W dniu 28 lipca 2008 r. skarżąca złożyła w biurze podawczym Sądu zażalenie na zarządzenie z dnia 8 lipca 2008 r.
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Stosownie do art. 195 § 2 ustawy procesowej, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przytoczone przepisy prawa pozwalają Sądowi, który wydał będące przedmiotem środka odwoławczego zarządzenie, uchylić je i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, gdy jest ono oczywiście uzasadnione.
Kierując się powyższym uregulowaniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu dokonał ponownej oceny stanu sprawy, z uwzględnieniem informacji o przyznaniu w dniu 1 sierpnia 2008 r. prawa pomocy, której nie posiadał w chwili wydania zarządzenia o wezwaniu strony skarżącej do jej uregulowania i uznał za zasadne zgłoszone w zażaleniu zarzuty. W konsekwencji uznał ten środek odwoławczy za oczywiście uzasadniony i uwzględnił żądanie strony sformułowane w zażaleniu.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.