Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. (nr [...]) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym odmówił prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2008 r. wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w związku z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia.
Na skutek wniesionego sprzeciwu od postanowienia referendarza, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 18 sierpnia 2008 r. skarżąca przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną podpisaną osobiście.
Pismem z dnia 16 września 2008 r. pełnomocnik skarżącej adw. B.S.-U., złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (odpis w aktach sprawy).
Postanowieniem z dnia 15 października 2008 r. uchylono zarządzenie z dnia 8 lipca 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania.
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym przyznał od Skarbu Państwa adwokatowi ustanowionemu z urzędu zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną złożoną osobiście przez skarżącą.
Od powyższego postanowienia, D. W. w dniu 5 stycznia 2009 r. wniosła zażalenie sporządzone i podpisane przez nią osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie sporządziła i złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca – D. W., która nie jest adwokatem, ani radcą prawnym.
Zatem zażalenie nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi, a mianowicie nie jest sporządzona przez uprawnione osoby.
Tak więc wniesienie zażalenia sporządzonego i podpisanego osobiście przez skarżącą należało uznać za niedopuszczalne i jako takie podlegał odrzuceniu po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.