Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SO/Wr 13/13 skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy przed wszczęciem postępowania sądowego w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Wyznaczona z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką adwokat D. K. - S. pismem z dnia 20 września 2013 r. złożyła, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz z tą skargą.
Akta sprawy IV SO/Wr 13/13 zostały włączone do akt niniejszej sprawy objętej sygnaturą IV SA/Wr 699/13, o czym poinformowano skarżącego i jego pełnomocnika pismem Sądu z dnia 18 lutego 2014 r. mającym na celu wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału w tym zakresie z dnia 17 lutego 2014 r.
Skarżący dnia 28 lutego 2014 r. (k-129) sporządził osobiście pismo, w którym wniósł o przesłanie kopii skargi sporządzonej przez adwokat z urzędu i zwolnienie od opłaty za wydanie tej kopii.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 maja 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za wydanie powyższej kserokopii skargi z akt sądowych.
Pismem z dnia 24 listopada 2014 r. skarżący złożył wniosek o wydanie orzeczenia Sądu z dnia 2 września 2014 r.
Pismem Sądu z dnia 4 grudnia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 10 zł za odpis orzeczenia z dnia 2 września 2014 r.
Pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od tej opłaty podając, że odbywa długoletnią karę pozbawienia wolności i nie uzyskuje dochodów. Bark dochodów i brak zatrudnienia potwierdza aktualne zaświadczenie z aresztu śledczego, z którego wynika nadto, że skarżący posiada środki pieniężne w kwocie 0,65 zł.
Pismem referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2015 r. wezwano skarżącego do złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym od opłaty kancelaryjnej w kwicie 10 zł.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący na urzędowym formularzu z dnia 13 stycznia 2015 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w którym ponownie podał, że odbywa długoletnią karę pozbawienia wolności i nie uzyskuje dochodów, nie posiada oszczędności, a pełnomocnik z urzędu nie utrzymuje z nim kontaktu.
Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega powyższy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wynika, że bowiem, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie radcy prawnego lub adwokata a także zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części.
Natomiast zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu obejmuje prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ustawy).
Stosownie do art. 234 § 1 powołanej ustawy za wydanie odpisów, wyciągów, zaświadczeń i innych dokumentów na podstawie akt sprawy pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3.
W myśl zaś art. 211 tej ustawy koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, zaś zgodnie z art. 212 § 1 opłata kancelaryjna jest opłatą sadową.
Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy).
Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa długoletnią karę pozbawienia wolności i nie pozostaje w zatrudnieniu, a ponadto posiada w bardzo niskiej kwocie środki finansowe do własnej dyspozycji, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.