Uzasadnienie
Stowarzyszenie A. we Wrocławiu wniosło – pismem z 25 sierpnia 2014r. - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Przedsiębiorstwa B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, dołączając doń - aktualny według skarżącego - odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS).
Jak wynika z akt sprawy nadesłany przez stronę skarżącą odpis KRS przedstawia stan "na dzień 20.03.2012 godz. 14:45:56". Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 września 2014 r. wezwano skarżące Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego odpisu KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 23 września 2014 r., zaś w dniu 29 września 2014 r. strona skarżąca nadesłała odpis KRS oświadczając, że przedkłada jego aktualną wersję. Tymczasem nadesłany przez skarżącego odpis prezentuje stan "na dzień 20.03.2012 godz. 14:45:56".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Merytoryczna ocena zasadności skargi musi być zawsze poprzedzona sprawdzeniem jej wymogów formalnych. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę,gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 28 § 1p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. te organy lub osoby mają obowiązek wykazać umocowanie do działania dokumentem, przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy stroną postępowania jest osoba prawna, to na niej spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu tej osoby prawnej konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego.
W każdym bądź razie Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu. Nie zmienia tego również treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1203 ze zm.), zgodnie z którym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 (odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru o mocy dokumentów urzędowych), jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. Art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS oznacza bowiem jedynie tyle, że strona postępowania lub jej pełnomocnik - realizując postanowienia art. 29 p.p.s.a. - mogą przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem.
Przy czym wydruk ten musi mieć cechy, które określa § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. nr 297, poz. 1760).
Wobec tego - zdaniem Sądu - brak dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania, czy przedstawienie jego nieaktualnej wersji, należy traktować jako brak formalny skargi, który powinien skutkować wezwaniem strony do jego uzupełnienia. Nieuzupełnienie zaś braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie i niewykazanie dokumentem umocowania do działania w imieniu strony skutkuje odrzuceniem skargi, na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie ma przy tym żadnych podstaw do przyjęcia, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym (por. np. postanowienia NSA: z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13 oraz z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W badanej sprawie strona skarżąca co prawda przedstawiła odpis z KRS, jednakże obrazujący stan z dnia 20 marca 2012 r., a więc nie mający waloru aktualności na dzień wniesienia skargi do Sądu. Stwierdzenie powyższego oznacza, że mimo stosownego wezwania, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego złożonej skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia.