Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 września 2010 r. Z. D. skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Ośrodek Pomocy Społecznej w D., w związku ze sprawą [...] z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. uznało zażalenie za nieuzasadnione i odmówiło wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Pismem z dnia 16 października 2010 r. A. D. (małżonek skarżącej), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 17 grudnia 2010 r. wezwano A. D. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy składa skargę działając w imieniu własnym, czy w imieniu. D., jeśli zaś w imieniu Z. D., winien złożyć pełnomocnictwo do reprezentacji Z. D. w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 13 stycznia 2011 r. skarżący wniósł adresowane do tut. Sądu pismo nazwane skargą, w którym podał, że wnosi zażalenie na zarządzenie z dnia 17 grudnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Mając na względnie treść pisma skarżącego z dnia 17 grudnia 2010 r. nazwanego "skarga" Sąd uznał, że stanowi ono zażalenie na zarządzenie sędziego o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie kto jest skarżącym w tej sprawie i ewentualne przedłożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego. Zażalenie to podlegało odrzuceniu. Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.), cytowanej dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie.
Natomiast zgodnie z przepisem art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV zatytułowanego środki odwoławcze (art. 173-197 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W rozpoznawanej sprawie zażalenie skarżącego zostało złożone na zarządzenie, na które ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia. Przedmiotem zażalenia nie jest bowiem każde zarządzenie, ale tylko takie, które zostało wyraźnie wskazane przez ustawodawcę.
W konsekwencji zażalenie na zarządzenie z dnia 17 grudnia 2010 r. jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia