Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący na urzędowym formularzu, z dnia [...], złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że od dnia [...] jest osobą bezrobotną, natomiast z dniem [...] lipca 2013 r. utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Mieszka razem z bratem i konkubiną brata. Brat jest również osobą bezrobotną i otrzymuje zasiłek z pomocy społecznej w wysokości [...] zł, zaś jego konkubina nie osiąga żadnych dochodów. Osoby te leczą się z powodu [...] i nie są w stanie pomagać materialnie skarżącemu. Wskazał, że od wielu miesięcy leczy się u lekarzy specjalistów. Podał, że jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 90 m2, które stanowi również własność jego brata.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Postępowanie wszczęte kolejnym wnioskiem skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, zawartym w urzędowym formularzu z dnia 10 sierpnia 2013 r., podlega na podstawie art 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzeniu jako bezprzedmiotowe, ponieważ skarżącemu w niniejszej sprawie, wskazanym wyżej postanowieniem Sądu z dnia 8 lutego 2013 r., przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl zaś 239 pkt 4 tej ustawy nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Merytorycznemu rozpoznaniu podlega więc w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu z uwzględnieniem przesłanek, określonych w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, które zgodnie z art 245 § 2 tej ustawy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Natomiast z treści powołanego przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie osiąga dochodów, mieszka razem z bratem i konkubiną brata, którzy również nie uzyskują dochodów, ponadto są osobami wymagającymi leczenia, a także zły stan zdrowia skarżącego i brak majątku, przyjąć trzeba, że wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i tym samym ustanowienie w niniejszej sprawie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 245 § 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 239 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.