Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 września 2014 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku oraz odmowy uznania za osobę bezrobotną. Jednocześnie w dniu 18 września 2014 r. skarżąca uiściła - bez stosownego wezwania Sądu - wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Wobec powyższego, uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi uznać należało za nienależny.
Stosownie do przepisu art. 225 cytowanej ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przytoczony przepis dotyczy więc sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Przy czym, z nadpłatą mamy do czynienia również wtedy, gdy pobrane koszty sądowe (art. 211 p.p.s.a.) będą wyższe od należnych albo zostaną pobrane od strony zwolnionej od ponoszenia kosztów, np. w przypadkach, o których mowa w art. 239 p.p.s.a. Dotyczy to także sytuacji, gdy strona dobrowolnie – bez wezwania Sądu- uiści opłatę sądową w sprawie, w której przewidziano ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych o charakterze przedmiotowym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.